ساعت و تقویم ایران

این تصویر مربوط به یک ظرف شیشه‌ای هزار ساله است که در منطقه‌ی تاریخی نیشابور کشف شده و از آثار درخشان ایران پس از حمله تازیان در حوزه‌ی هنر شیشه‌گری به‌شمار می‌رود. این ظرف با استفاده از تکنیک دمیدن شیشه ساخته شده و بدنه‌ای ساده، نسبتاً ضخیم و شفاف دارد که با گذر زمان دچار فرسایش، لکه‌های اکسید و شکستگی‌های مرمتی شده است؛ اما همچنان اصالت و زیبایی خاص خود را حفظ کرده است. فرم کوتاه، دهانه‌ی گرد و بدنه‌ی کروی آن، نشان می‌دهد که ظرف برای نگهداری عطر، روغن یا مواد دارویی کاربرد داشته است.

در سده‌های ۳ تا ۵ هجری قمری، نیشابور یکی از مراکز پیشرو در هنر، علم و صنایع دستی جهان اسلام بود. ظروف شیشه‌ای مانند این اثر، نمایانگر شکوفایی تکنولوژی و ذوق هنری در آن دوران هستند. برخلاف نمونه‌های درباری فاخر، این نوع ظروف بیشتر در زندگی روزمره مردم استفاده می‌شدند، اما ساختار دقیق و طراحی کاربردی آن‌ها از دانش فنی بالای صنعتگران ایرانی حکایت دارد. امروزه، نمونه‌هایی از این آثار در موزه‌هایی چون متروپولیتن نیویورک نگهداری می‌شوند و بخشی از هویت فرهنگی و هنری ایران در قرون میانی را بازتاب می‌دهند.