ساعت و تقویم ایران

این تصویر مجموعه‌ای از گوشواره و آویز طلایی با قدمت حدود ۱۰۰۰ سال را نشان می‌دهد که از ایران دوران پس از حمله تازیان برجای مانده است. این زیورها، با مهارت خارق‌العاده‌ای از طلای خالص و با تکنیک فیلیگران (مفتول‌کاری) ساخته شده‌اند. در مرکز هر قطعه، دو پرنده متقابل با بدنی مشبک و تزئینی دیده می‌شود که نمادی رایج از عشق، وفاداری یا باروری در هنر ایرانی بوده است. عناصر تزئینی پیرامون گوشواره‌ها و آویز، شامل نیم‌کره‌های کوچک و گوی‌هایی است که به آن‌ها بُعد، ریتم و زیبایی بصری بیشتری بخشیده‌اند.

این گونه زیورآلات، اغلب متعلق به بانوان خاندان‌های اشرافی یا ثروتمند بودند و افزون بر زیبایی، نشانه‌ای از منزلت اجتماعی محسوب می‌شدند. استفاده از جفت پرنده، که با ظرافت روبه‌روی هم قرار گرفته‌اند، بیانگر درک عمیق هنرمند از نمادگرایی و زیبایی‌شناسی است. امروزه این مجموعه‌ی بی‌نظیر در موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می‌شود و در کنار دیگر گنجینه‌های فلزکاری ایرانی، شکوه و ظرافت هنر زرگری ایران باستان را به‌نمایش می‌گذارد.